10 επιστημονικά τεκμηριωμένες συμβουλές για την πρόληψη της τερηδόνας στα παιδιά
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι το καθημερινό βούρτσισμα αρκεί για να προστατεύσει τα παιδικά δόντια. Στην πραγματικότητα, η πρόληψη της τερηδόνας στα νεογιλά δόντια ξεκινά πολύ νωρίτερα και βασίζεται σε μια σειρά από απλές καθημερινές συνήθειες. Ακολουθούν δέκα συμβουλές, βασισμένες σε σύγχρονες επιστημονικές οδηγίες, που μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο τερηδόνας και να εξασφαλίσουν ένα υγιές χαμόγελο για το παιδί σας. 1. Καθαρίζετε τα ούλα πριν εμφανιστεί το πρώτο δόντι Μετά από κάθε γεύμα, καθαρίζετε απαλά τα ούλα του βρέφους με μια καθαρή, νωπή γάζα ή ένα μαλακό, υγρό πανάκι. Με αυτόν τον τρόπο απομακρύνονται τα υπολείμματα τροφής και μειώνεται η παρουσία βακτηρίων, ενώ παράλληλα το παιδί εξοικειώνεται από νωρίς με τη φροντίδα του στόματος. 2. Χρησιμοποιήστε φθοριούχο οδοντόκρεμα από το πρώτο δόντι Η χρήση οδοντόκρεμας με φθόριο συνιστάται από την ανατολή του πρώτου δοντιού. ● Έως 3 ετών: ποσότητα στο μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού. ● Από 3 έως 6 ετών: ποσότητα στο μέγεθος ενός μπιζελιού. Στις συνιστώμενες ποσότητες, το φθόριο είναι ασφαλές, ενισχύει την αδαμαντίνη και αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο πρόληψης της τερηδόνας. 3. Αποφύγετε τα ζαχαρούχα ροφήματα και το μπιμπερό κατά τον ύπνο Μετά την ανατολή των πρώτων δοντιών, αποφύγετε να αποκοιμίζετε το παιδί με γάλα, χυμό ή άλλα γλυκά ροφήματα. Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου δεν είναι μόνο η ποσότητα της ζάχαρης, αλλά κυρίως η συχνότητα με την οποία τα δόντια εκτίθενται σε αυτήν. 4. Παρατηρείτε προσεκτικά για λευκές κηλίδες Λευκές, θαμπές κηλίδες κοντά στα ούλα αποτελούν συχνά το πρώτο σημάδι αρχόμενης τερηδόνας. Σε αυτό το στάδιο η βλάβη μπορεί ακόμη να αντιμετωπιστεί με εφαρμογή φθορίου, σωστή διατροφή και έγκαιρη οδοντιατρική παρέμβαση. 5. Η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο πρέπει να γίνει έως την ηλικία του ενός έτους Η πρώτη οδοντιατρική εξέταση συνιστάται μέχρι τα πρώτα γενέθλια του παιδιού ή μέσα σε έξι μήνες από την ανατολή του πρώτου δοντιού. Στόχος είναι η πρόληψη, η αξιολόγηση του κινδύνου τερηδόνας και η ενημέρωση των γονέων για τη σωστή στοματική φροντίδα. 6. Προστατεύστε τα νεογιλά δόντια από τραυματισμούς Καθώς το παιδί αρχίζει να μπουσουλά και να περπατά, οι πτώσεις είναι συχνές. Ένας τραυματισμός στα νεογιλά δόντια μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να επηρεάσει την ανάπτυξη των μόνιμων δοντιών. 7. Διακόψτε την πιπίλα και το πιπίλισμα του αντίχειρα μέχρι την ηλικία των 3 ετών Η παρατεταμένη χρήση πιπίλας ή το πιπίλισμα του αντίχειρα μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στη σύγκλειση των δοντιών, στένωση της άνω γνάθου και αυξημένη ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία στο μέλλον. 8. Η νύχτα είναι η πιο κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη τερηδόνας Κατά τη διάρκεια του ύπνου μειώνεται φυσιολογικά η παραγωγή σάλιου, γεγονός που καθιστά τα δόντια πιο ευάλωτα. Εάν απαιτείται νυχτερινό γεύμα μετά την ανατολή των δοντιών, είναι σημαντικό να καθαρίζεται το στόμα του παιδιού αμέσως μετά. 9. Η στοματική υγεία των γονέων επηρεάζει άμεσα το παιδί Τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα μπορούν να μεταδοθούν από τους γονείς ή τους φροντιστές στο παιδί. Αποφύγετε να μοιράζεστε κουτάλια, να καθαρίζετε την πιπίλα με το στόμα ή να χρησιμοποιείτε την ίδια οδοντόβουρτσα. Η καλή στοματική υγεία των γονέων συμβάλλει ουσιαστικά στην προστασία του παιδιού. 10. Τα νεογιλά δόντια είναι εξίσου σημαντικά με τα μόνιμα Η τερηδόνα στα νεογιλά δόντια δεν πρέπει ποτέ να παραμελείται. Μπορεί να προκαλέσει πόνο, λοίμωξη, δυσκολία στη μάσηση, προβλήματα στην ομιλία, πρόωρη απώλεια δοντιών και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης οδοντικών προβλημάτων στα μόνιμα δόντια.
Ένα υγιές μόνιμο χαμόγελο ξεκινά από υγιή νεογιλά δόντια. Η πρόληψη από τους πρώτους μήνες της ζωής είναι πιο απλή, πιο αποτελεσματική και πολύ πιο οικονομική από την αντιμετώπιση των προβλημάτων αργότερα. Η τακτική παρακολούθηση από τον οδοντίατρο και η σωστή ενημέρωση των γονέων αποτελούν τα σημαντικότερα βήματα για ένα υγιές παιδικό χαμόγελο που θα διαρκέσει μια ζωή!
Η σημασία της διατροφής στην εκδήλωση της τερηδόνας ήταν ήδη γνωστή από τα αρχαία χρόνια. Ο Αριστοτέλης είχε επισημάνει ότι η παραμονή του σύκου στη στοματική κοιλότητα με την προσκόλλησή του στις οδοντικές επιφάνειες προκαλούσε καταστροφή στα δόντια. Η παρατήρηση αυτή αποτέλεσε την αιτία παρότρυνσης περιορισμού της κατανάλωσης τροφών κολλώδους σύστασης, προκειμένου να διασφαλιστεί η υγεία της στοματικής κοιλότητας.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι η τερηδόνα αποτελεί πολυπαραγοντική νόσο. Η ευαισθησία του ατόμου στην τερηδόνα καθορίζεται από παράγοντες όπως η σύσταση της μικροβιακής χλωρίδας του στόματος, η σύσταση και ο ρυθμός έκκρισης του σάλιου, η σύσταση και η μικροδομή (ποιότητα) των οδοντικών ουσιών, η θέση του δοντιού στο φραγμό, η αποτελεσματικότητα της στοματικής υγιεινής, η έκθεση του ατόμου στην προστατευτική δράση του φθορίου κτλ. Παρόλα αυτά, η διατροφή αποτελεί από τους σημαντικότερους αιτιολογικούς παράγοντες τους οποίους μπορούμε να ελέγξουμε για τον περιορισμό της εκδήλωσης της τερηδόνας.
Όταν τρώμε τροφές που περιέχουν σάκχαρα τροφοδοτούνται τα βακτηρίδια της οδοντικής πλάκας. Η οδοντική πλάκα είναι ένα λεπτό επίχρισμα από μικρόβια τα οποία παράγουν οξέα. Τα μεταβολικά προϊόντα των μικροβίων μπορούν να προκαλέσουν τερηδόνα ή ενεργοποιώντας φλεγμονώδεις διεργασίες να προκαλέσουν ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα. Η οδοντική πλάκα προσκολλάται σταθερά στην επιφάνεια των δοντιών και μπορεί να απομακρυνθεί με την άσκηση σχολαστικής στοματικής υγιεινής.
Τροφές που περιέχουν σάκχαρα είναι τα μπισκότα, τα κέικ, το μέλι, τα αποξηραμένα φρούτα, οι σοκολάτες, οι καραμέλες, τα γλυκά, τα αναψυκτικά, οι χυμοί κτλ Ζάχαρη υπάρχει επίσης σε πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα όπως κρακεράκια, ψωμί, σάλτσες, δημητριακά, πατατάκια κτλ. Σε παιδιά που χρησιμοποιούν πιπίλες βουτηγμένες σε γλυκαντικές ουσίες όπως μέλι ή μπιμπερό με γάλα ή άλλα γλυκά ροφήματα, κυρίως κατά τη διάρκεια του νυκτερινού ύπνου, παρατηρείται πολύ γρήγορη και εκτεταμένη καταστροφή των νεογιλών δοντιών από τερηδόνα (σύνδρομο του μπιμπερό).
Εκτός από τη ζάχαρη, και τα όξινα τρόφιμα, όπως τα λεμόνια, οι χυμοί εσπεριδοειδών, τα ενεργειακά ποτά ή τα αναψυκτικά μπορεί να επηρεάσουν τις οδοντικές επιφάνειες. Η συχνή κατανάλωση όξινων τροφών μπορεί να καταστρέψει την αδαμαντίνη (σμάλτο) προκαλώντας χαρακτηριστικές διαβρώσεις στις επιφάνειες των δοντιών.
Σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται η ύπαρξη πολλών τερηδόνων ή εκτεταμένων αλλοιώσεων στις οδοντικές επιφάνειες (πχ διαβρώσεις) κατά την κλινική εξέταση κρίνεται σκόπιμη η ανάλυση του διαιτολογίου με την καταγραφή όλων των τροφών και ποτών που καταναλώνονται σε διάστημα πχ μιας εβδομάδας. Η ανάλυση του διαιτολογίου αποσκοπεί στην ανακάλυψη των επιβλαβών διατροφικών συνηθειών ενώ παράλληλα γίνονται συστάσεις σχετικά με ποιες διατροφικές συνήθειες συντελούν στην υγεία των δοντιών και των ούλων του ασθενή. Για παράδειγμα, μια δίαιτα πλούσια σε βιταμίνες και ω3 & ω6 λιπαρά οξέα έχει θετική επίδραση στην υγεία των περιοδοντικών ιστών.
Με την υιοθέτηση σωστών διατροφικών συνηθειών, την άσκηση αποτελεσματικής στοματικής υγιεινής και την καθοδήγηση του οδοντιάτρου είναι εφικτή η διατήρηση της στοματικής υγείας σε ενήλικες και παιδιά.
Η προληπτική ορθοδοντική θεραπεία αποσκοπεί στην άρση διαφόρων βλαπτικών παραγόντων που μπορούν να προκαλέσουν κάποια ορθοδοντική ανωμαλία, να επηρεάσει θετικά την ανάπτυξη των γνάθων και των δοντιών κι έχει ως στόχο να προλάβει τη δημιουργία ορθοδοντικού προβλήματος ή να περιορίσει σημαντικά τη βαρύτητά του στο μέλλον. Πραγματοποιείται σε µικρές ηλικίες (παιδιά 6-8 ετών), απαιτεί θεραπεία με κινητές ορθοδοντικές συσκευές (¨μασελάκια¨) που τα παιδιά μπορούν εύκολα να χειριστούν και συνήθως διαρκεί μικρό χρονικό διάστημα.
Τα ορθοδοντικά προβλήματα που εμφανίζονται στη νεογιλή και νεαρή μεικτή οδοντοφυΐα και τα οποία χρήζουν θεραπείας είναι:
Η πρόωρη απώλεια νεογιλών δοντιών από τερηδόνα ή τραυματισμό Σε περιπτώσεις απώλειας πίσω δοντιών πριν την ηλικία των 10 ετών κι εάν το αντίστοιχο μόνιμο δόντι χρειάζεται αρκετό χρόνο για να κατέβει, πρέπει συνήθως να κρατήσουμε το χώρο ώστε να μη μετακινηθούν στη θέση του άλλα δόντια και δημιουργηθεί ορθοδοντικό πρόβλημα. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως είναι απαραίτητη η τοποθέτηση ενός μηχανήματος διατήρησης χώρου που κρατά το χώρο μέχρι να έρθει το καινούργιο που θα το διαδεχτεί και προλαµβάνει προβλήµατα µελλοντικού συνωστισµού. Το μηχάνημα τοποθετείται στα διπλανά δόντια από το δόντι που λείπει. Η διαδικασία τοποθέτησης του είναι τελείως ανώδυνη και δεν απαιτείται αναισθησία.
Στοματικές έξεις Στις περιπτώσεις που οι μικροί ασθενείς έχουν κάποια συνήθεια όπως χρήση πιπίλας ή θηλασμό δακτύλου, προώθηση γλώσσας κτλ αρχικά καταβάλουμε προσπάθεια να διακοπεί εγκαίρως η έξη γιατί εάν το παιδί σταματήσει τη βλαβερή συνήθεια το πρόβλημα αποκαθίσταται συνήθως σε μεγάλο βαθμό μόνο του. Εάν όμως το παιδί συνεχίζει πέραν της ηλικίας των 4 ετών ή αν ήδη έχει δημιουργηθεί έντονο πρόβλημα (πχ μεγάλο κενό μεταξύ των άνω και κάτω δοντιών), επηρεάζοντας συχνά και την ομιλία, τότε η προληπτική ορθοδοντική μπορεί να βοηθήσει. Με την τοποθέτηση ενός απλού μηχανήματος που υπενθυμίζει στο παιδί να μη βάζει το δάχτυλο του στο στόμα κι αποκλείει τη γλώσσα από το να τοποθετείται στον κενό χώρο και να διατηρεί το χάσμα ανάμεσα στα δόντια.
Υπεράριθμα δόντια Η ύπαρξη υπεράριθμων δοντιών διαπιστώνεται ύστερα από ακτινογραφικό έλεγχο και κάποιες φορές εμποδίζει τη φυσιολογική ανατολή των μονίμων δοντιών. Απαιτείται η έγκαιρη αφαίρεσή τους προκειμένου να αποτρέψουμε προβλήματα συνωστισμού των δοντιών στο μέλλον.
Έντονη προβολή των άνω δοντιών (πρόταξη) Όταν τα μόνιμα μπροστινά δόντια της άνω γνάθου ¨πετάνε¨ πολύ υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τραυματισμού τους. Η τοποθέτηση ενός κινητού μηχανήματος – αν δεν συνυπάρχουν κι άλλοι παράγοντες – μπορεί να διορθώσει την έντονη πρόταξη. Στις περιπτώσεις έντονης πρόταξης των άνω δοντιών υπάρχει ισχυρή σύσταση για χρήση αθλητικού νάρθηκα.
Σταυροειδής σύγκλειση Φυσιολογικά τα πάνω δόντια καλύπτουν λίγο τα δόντια της κάτω γνάθου Όταν τα πάνω δόντια βρίσκονται εσωτερικά των κάτω δοντιών λέμε ότι ο ασθενής έχει σταυροειδή σύγκλειση. Η σταυροειδής σύγκλειση μπορεί να αφορά τα μπροστινά δόντια (πρόσθια σταυροειδής), τα πίσω δόντια (οπίσθια σταυροειδής) ή και τα δύο. Σε αρκετές περιπτώσεις η σταυροειδής σύγκλειση συνοδεύεται από έντονες πρόωρες επαφές των δοντιών που προκαλούν πρόσθια ή πλάγια κίνηση της γνάθου. Είναι σημαντικό να διορθώνουμε τη σταυροειδή σύγκλειση το συντομότερο δυνατό, ώστε να αφήσουμε τις γνάθους να αναπτυχθούν σωστά. Η διόρθωση συνήθως ολοκληρώνεται άμεσα, σε λίγους μήνες με τη χρήση κινητών μηχανισμών (¨μασελάκια¨) και ήπιο τροχισμό των πρόωρων επαφών των δοντιών. Στη συνέχεια οι μηχανισμοί πρέπει να παραμείνουν για περίπου 6 μήνες για τη διατήρηση του αποτελέσματος.
Τα πλεονεκτήματα της προληπτικής ορθοδοντικής θεραπεία είναι πολλά και σημαντικά:
Εκμεταλλευόμαστε την πολύ καλή συνεργασία των παιδιών μικρής ηλικίας
Βελτιώνουμε αισθητά το χαμόγελο του παιδιού ενισχύοντας την ψυχολογία και την αυτοπεποίθησή του
Μπορούμε να αποφύγουμε εξαγωγές μόνιμων δοντιών
Εκμεταλλευόμενοι το δυναμικό ανάπτυξης του παιδιού, βελτιώνουμε τις σχέσεις των γνάθων επιτρέποντας πιο αρμονική ανάπτυξη τους στο μέλλον.
Διορθώνουμε έγκαιρα τις λάθος θέσεις δοντιών αποφεύγοντας βλάβες όπως αποτριβή της αδαμαντίνης, υφίζηση των ούλων, τραυματισμός δοντιών, τραυματογόνο σύγκλειση κτλ.
Σε περιπτώσεις που χρειαστεί πλήρης ορθοδοντική θεραπεία από ειδικό ορθοδοντικό αυτή είναι συνήθως πιο σύντομης διάρκειας και μικρότερης βαρύτητας εάν έχει προηγηθεί προληπτική ορθοδοντική θεραπεία.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η πρόσβαση στο φθόριο αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα για την προστασία της στοματικής υγείας και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις για τη δημόσια υγεία. (FDI, IADR, WHO 2006:Global Consultation on Oral Health Through Fluoride).
Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η χρήση του φθορίου για την πρόληψη της τερηδόνας έχει αποτελέσει πεδίο εκτεταμένης έρευνας, επί 66 έτη. Από τα περίπου 45.000 σχετικά επιστημονικά άρθρα που έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα αποδεικνύεται ότι, το φθόριο, είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο για την πρόληψη της τερηδόνας και συγχρόνως ασφαλές για τη γενική υγεία του ανθρώπου, σε όλες τις ηλικίες εφόσον χρησιμοποιείται σωστά.
Το φθόριο είναι ιχνοστοιχείο που βρίσκεται στην φύση και, σε μικρές συγκεντρώσεις, σε τροφές που καταναλώνουμε καθημερινά. Σε χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική, το φθόριο έχει προστεθεί στο πόσιμο νερό και παρατηρήθηκε μείωση της τερηδόνας σε ποσοστό μέχρι 50%.
Η δράση του φθορίου είναι κυρίως τοπική. Απορροφάται από την αδαμαντίνη των δοντιών και την κάνει πιο ανθεκτική απέναντι στα οξέα που παράγουν τα μικρόβια που προκαλούν την τερηδόνα. Συγχρόνως έχει ήπια αντιμικροβιακή δράση στα μικρόβια της οδοντικής μικροβιακής πλάκας. Για τους παραπάνω λόγους, το φθόριο, θεωρείται απαραίτητο για τη διατήρηση της στοματικής υγείας ειδικά των παιδιών και των εφήβων των οποίων τα δόντια είναι πιο ευαίσθητα στηνεμφάνιση τερηδόνας.
Το φθόριο είναι ενεργό συστατικό πολλών προϊόντων για χρήση στο σπίτι (οδοντόπαστες, ταμπλέτες φθορίου, στοματοπλύματα) και στο οδοντιατρείο (φθοριούχα ζελέ και βερνίκια).
Οδοντόκρεμες, στοματοπλύματα και δισκία για χρήση στο σπίτι
Η χρήση φθοριούχου οδοντόκρεμας από τη βρεφική ηλικία είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και συστήνεται διεθνώς. Θεωρείται το σημαντικότερο μέσο πρόληψης της τερηδόνας και η εξάπλωση της χρήσης της μετά το 1980, είναι η κύρια αιτία μείωσης της εμφάνισης της τερηδόνας στα ανεπτυγμένα κράτη του Δυτικού κόσμου.
Ο καθαρισμός του στόματος πρέπει να αρχίζει από την εμφάνιση του πρώτου δοντιού και η χρήση φθοριούχου οδοντόκρεμας να ξεκινάει από την ηλικία των 6 μηνών. Από την ηλικία 6 μηνών έως 6 ετών, η περιεκτικότητα της οδοντόκρεμας σε φθόριο συνιστάται να είναι 1000 ppm και η συχνότητα βουρτσίσματος δύο (2) φορές ημερησίως, η μία από τις οποίες, οπωσδήποτε, βράδυ. Η ποσότητα της οδοντόκρεμας για παιδιά 3-6 ετών, πρέπει να είναι μεγέθους μικρού μπιζελιού, ενώ για παιδιά κάτω των 3 ετών πρέπει να είναι ελάχιστη, δηλαδή ένα επίχρισμα (ίχνος) στην οδοντόβουρτσα.
Τα δισκία φθορίου και τα φθοριούχα στοματοπλύματα αποτελούν συμπληρωματικούς τρόπους χορήγησης φθορίου στο σπίτι για παιδιά και εφήβους που έχουν προδιάθεση για εμφάνιση τερηδόνας.
Τα δισκία φθορίου πρέπει να χορηγούνται πάντα με συνταγή και σαφείς οδηγίες από τον οδοντίατρο ο οποίος λαμβάνει υπ’ όψιν την ηλικία του παιδιού, τις διατροφικές του συνήθειες και την προδιάθεση που έχει να εμφανίσει τερηδόνα. Χορηγούνται κυρίως σε παιδιά νηπιακής ηλικίας και η δράση τους είναι κυρίως τοπική και όχι τόσο συστηματική όπως πιστεύονταν παλιότερα. Έτσι, πρέπει να παραμένουν αρκετά στο στόμα και όχι να καταπίνονται αμέσως.
Τα στοματοπλύματα χορηγούνται μετά την ηλικία των 6-7 ετών όταν το παιδί είναι ικανό να μην καταπίνει το διάλυμα. Στο εμπόριο κυκλοφορούν σκευάσματα με διαφορετικές περιεκτικότητες φθορίου. Ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού, ο οδοντίατρος θα πρέπει να συστήσει το αντίστοιχο στοματόπλυμα καθώς και τον τρόπο που πρέπει να χρησιμοποιείται.
Ζελέ και βερνίκι για φθορίωση στο ιατρείο
Η τοπική φθορίωση γίνεται στο ιατρείο με σκευάσματα που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φθόριο και δρουν με διαφορετικό τρόπο από τα φθοριούχα προϊόντα που χρησιμοποιούνται στο σπίτι τα οποία έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε φθόριο. Ο Οδοντίατρος χρησιμοποιεί φθόριο είτε σαν ζελέ το οποίο εφαρμόζει με τη βοήθεια ειδικών δισκαρίων είτε σαν βερνίκι φθορίου το οποίο επαλείφει στα δόντια. Η φθορίωση είναι μία διαδικασία απλή και ασφαλής και συνήθως γίνεται δύο φορές το χρόνο. Σε παιδιά με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης τερηδόνας πρέπει να γίνεται 3-4 φορές το χρόνο.
Τα sealants αποτελούν μέρος ενός ολοκληρωμένου προληπτικού προγράμματος που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει καθαρισμό και στίλβωση, εφαρμογή φθορίου, ανάλυση των διατροφικών συνηθειών κτλ
Τα sealants ή προληπτικές καλύψεις οπών και σχισμών είναι λεπτές επιστρώσεις υλικού οι οποίες τοποθετούνται στις μασητικές επιφάνειες των πίσω δοντιών που παρουσιάζουν εκσεσημασμένη μορφολογία όπως πχ βαθιές αύλακες, οπές και σχισμές. Οι επιφάνειες αυτές είναι συχνά δύσκολο να καθαριστούν σωστά με την οδοντόβουρτσα, ευνοείται η κατακράτηση τροφών σε αυτές κι επομένως η εμφάνιση τερηδόνας. Με την εφαρμογή του υλικού των sealants γεμίζουν οι οπές κι οι σχισμές της μασητικής επιφάνειας κι έτσι πλέον οι τροφές και τα μικρόβια δεν μπορούν να παγιδευτούν στις επιφάνειες αυτές και να δημιουργήσουν τερηδόνα.
Σε ποια δόντια συνήθως τοποθετούνται τα sealants;
Τα sealants τοποθετούνται συνήθως στους πρώτους και δεύτερους μόνιμους γομφίους ή σε οποιοδήποτε νεογιλό ή μόνιμο δόντι εμφανίζει έντονες αύλακες και σχισμές στην επιφάνειά του, ιδίως αν συνυπάρχει αυξημένος τερηδονικός κίνδυνος.
Πότε τοποθετούνται τα sealants;
Τα sealants τοποθετούνται μετά την πλήρη ανατολή των πρώτων και δεύτερων μονίμων γομφίων, δηλαδή στην ηλικία των 6 – 7 και 12 – 13 ετών αντίστοιχα ή οποτεδήποτε διαπιστωθεί ότι κάποιο δόντι λόγω της ιδιαίτερης μορφολογίας του εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο να τερηδονιστεί ιδίως στις περιπτώσεις που δεν εφαρμόζεται σχολαστική στοματική υγιεινή, υπάρχει διατροφή πλούσια σε ζάχαρη κτλ.
Ποια είναι η διαδικασία τοποθέτησής τους;
Η τοποθέτηση των sealants γίνεται σε ένα ραντεβού, χωρίς να απαιτείται η αναισθητοποίηση της περιοχής ή η αφαίρεση οδοντικής ουσίας με τρόχισμα. Η επιφάνεια του δοντιού που θα δεχθεί το sealant αρχικά καθαρίζεται και αμμοβολείται. Έπειτα, αφού γίνει εφαρμογή ειδικών παραγόντων στο δόντι τοποθετείται το υλικό του sealant το οποίο πολυμερίζεται (σκληραίνει) με τη χρήση ειδικής συσκευής.
Πόσο διαρκούν; Χρειάζονται συντήρηση;
Οι προληπτικές καλύψεις διαρκούν πολλά χρόνια και για όσο διάστημα παραμένουν στις θέσεις τους προστατεύουν αποτελεσματικά τα δόντια από την τερηδόνα. Επειδή ελάχιστες φορές μπορεί να αποκολληθούν από το δόντι θα πρέπει να ελέγχονται σε κάθε επανεξέταση στο οδοντιατρείο και να επανατοποθετούνται εάν κρίνεται απαραίτητο.
